হিলী পুৰাণ (২০)

হিলী পুৰাণ
(২০)

'তোৰ এই খঙটো কমা। ছোৱালীৰ ইমান খং থাকিলে বেয়া। '  সৰুতে বহুত শুনিলো। জোখতকৈ বেছি আবেগিক আছিলোঁ কাৰণেই চাগৈ খঙো বেছি। আপোনজনৰ পৰা বেছিকৈ আশা কৰি আশা কৰাবোৰ নাপালে ক্ষোভত ভাঙি পৰিছিলোঁ।
খং উঠিলে ৰুমৰ দৰ্জা বন্ধ কৰি ধাম ধুম বহুত দেৰিলৈ একেৰাহে পঢ়িছিলোঁ। মায়ে কয়, 'তোৰ সদায় খং উঠালেই ভাল। পঢ়ি থাকিবি।' । লাহে লাহে দেখোন খংবোৰ কমি আহিল। খং কেতিয়াবা উঠিলেও হাহিঁৰে উৰাই দিব পৰা হ'লো। খং উঠিলে মনত ধেৰ ভাৱৰ উদয় হয়, সেইবোৰ মনৰ ভিতৰতে সামৰি থ'ব পৰা হ'লো। কাকো নোকোৱাকৈ মনতে থৈ দিয়াৰ বাবেই বৈ অহা চকুলোবোৰ মছি থ'ব পৰা হ'লো দেখোন। ম্ই কান্দিলে বেলেগে দুখ পাব বুলি লুকুৱাই কান্দিব পৰাও হ'লো।
আজিকালি মায়ে কয় 'আগতেই ভাল আছিলি। খং উঠিলে পঢ়। আজিকালি খঙো নুঠে আৰু উঠিলেও নপঢ়াই হ'লি।'

তথাপি অলপ অবুজনৰ দৰে অদৰকাৰী সৰু কথাতে জিদ ধৰি আপোনজনৰ পৰা মৰম অলপ বিছাৰিবলৈও মন যায় কেতিয়াবা।

হিলী
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়