হিলী পুৰাণ (১৬)

ডিব্ৰুগড় বিশ্ৱবিদ্যালয় চৌহদত আমি যিটো ঘৰত আছিলোঁ সেইটো ঘৰৰ খিৰিকীৰে এদিন মই এটা চৰাই দেখিছিলোঁ আমাৰ বাৰীত। গছ-গছনীৰে ভৰা বিশ্ৱবিদ্যালয় চৌহদলৈ পৰিভ্ৰমী চৰাই বহুত আহে। এল্ পি বৃত্তিৰ পৰীক্ষা দি থকা দিন আছিল সেইকিটা। ঠাণ্ডা দিনৰ কোমল ৰ’দালী পুৱা এটাতে সেই চৰাইটো দেখিছিলোঁ। কাহানিও নেদেখা চৰাই। ছাঁইৰঙী, হালধীয়া বগলীৰ নিচিনা ঠেং দুটাৰে চৰাইটো যে চিনি পোৱা নাছিলোঁ। চাই আছো, তাৰ কান্ড-কাৰখানা। তেনেকৈ অলপ পৰ চাই থকাৰ পাছতে পাপা আহিল। পাপাই ক’লে বোলে চৰাইটোৰ নাম বালিঘোৰাঁ। পৰিভ্ৰমী চৰাই। চৰাইটোৱে চাগৈ গম পালে আমি চাই থকা। গুচি গ’ল।
সেইটোদিনৰ দুদিনমান পাছতেই এল্ পি বৃত্তিৰ সাধাৰণ জ্ঞানৰ প্ৰশ্নকাকত প্ৰশ্ন এটা আহিছিল। এটা পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ নাম লিখিবলৈ দিছিল। লগে লগে লিখিছিলোঁ ‘বালিঘোৰাঁ’।

হিলী
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়