হিলী পুৰাণ (৪)

আমাৰ ঘৰত দুজোপা আম গছ আছিল। এজোপা বহুত মিঠা, এজোপা ৰাম টেঙা। টেঙা আমকিটা ডাঙৰ ডাঙৰ, কিন্তু দুটামানহে লাগে গছজোপাত। মিঠা আমজোপাত ধেৰ লাগে আম,কিন্তু পোক ওলায়। আমাৰ বাৰীত ধেৰ পানী সৱফালে। আমবোৰ জপং জপং কৈ পানীত সৰি পৰে। এতিয়া আৰু মিঠা আমবোৰ পানীত পৰিলে বুলিয়েই নাখাম নেকি। পাপাই লু্ংগী আঠুঁলৈকে কোচাঁই, পানীৰ মাজে মাজে গৈ আম বুটলি আনেগৈ বাল্টিয়ে বাল্টিয়ে। খাম কিমান, বিলাম কিমান। আম বেছি হ'লে মায়ে জাম বনোৱাই আনে। বহুতদিন চলে। ম্ই কিন্তু মেংগ চেক্ বনাই বনাই খালোঁ। বহুতে গৰমত চাহৰ সলনি মেংগ চেক্ খাম বুলিও ফৰ্মাইছ্ দিয়া হ'ল। আমজোপাৰ কিন্তু সোৱাদ আছিল বহুত। এতিয়া আমজোপাত আম লগা দেখা নাই বহুত দিন।

ডিব্ৰুগড় বিশ্ৱবিদ্যালয়ৰ engineering college অৰ সন্মূখৰ পাৰ্কিং areat থকা আম দুজোপালৈ এতিয়াও চাওঁ। আম দুজোপা আছে, আম ইমান নালাগে হেনো।

হিলী
তেজপুৰ বিশ্ৱবিদ্যালয়