Thursday, 23 August 2018

হিলী পুৰাণ (১,২)


সৰুতে ম্ই ৰাম খটাসুৰ আছিলোঁ। দা-কটাৰী যি পাইছিলো তাৰেই বাঁহ, কাঠত কাৰুকাৰ্য বনাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। পাপাৰ লগত আমাৰ শাকনিবাৰীত দিবলৈ জেওৰা দিবলৈ বাহঁৰ খুটি বনাইছিলো। খুটিবোৰ মিহি কৰাৰ দায়িত্ব আছিল মোৰ। এদিনটো কটাৰীৰে দাইনিং টেবুলৰ লগত অহা চকী এখনত কাৰুকাৰ্য বনাবলৈ গৈ মাৰ পৰা টামাম্ মাৰ খাইছিলোঁ।ম্ই আগৰে পৰা অলপ ছোৱালীজনী adventurous . কেইবাদিনো মাক নোকোৱাকৈ ক'ৰবালৈ ক'ৰবালৈ গুছি যাওঁ। এদিন গ'লো আতন মামাৰ লগত university market. উভতি অহাৰ পাছত মাৰ পৰা পিটন। এদিন গ'লো সন্দিকৈ খুৰা আৰু পাকি বাৰ লগত বজাৰলৈ। ঘৰ পাই আহি আকৌ পিটন। এদিন পাপাৰ লগতে evening walk অত গ'লো। মবাইল নাই আৰু তেতিয়া। পটকে খবৰ পাবলৈও টান। পুনৰ পিটন। ভাগ্যখনত পিটন খাবলৈ ভালকৈ লিখাই আনিছিলো যেন পাইছো।


No comments:

Post a Comment