হিলী পুৰাণ (৩৪)

হিলী পুৰাণ (৩৪)

আমি থকা কোৱাৰ্টাৰবোৰত ৰানিং ৱাটাৰৰ সুবিধা নাছিল। টিউৱবেলৰ পানীয়েই সকলো। ঘৰৰ পাছফালৰ বাৰান্দাৰ কাষতে টিউৱবেলটো আছিল। তাৰ পাৰলৈ যোৱা পকা ৰাস্তাটোৰ বাদে বাকীখিনি মাটি দি ওখ কৰি লোৱা আছিল। টিউৱবেলৰ পাৰলৈ যোৱা ৰাস্তাটোৰ
লগতে আশে পাশে মাটি তুলি ওখ কৰি লোৱা ঠাইখিনিৰ ওপৰত টিনপাট আৰু চাৰিওকাষ বাহঁৰ চকুৱাৰে আবুৰ কৰি লোৱা গৈছিল। বৰষুণৰ দিনত কাপোৰ মেলা, শুকান খৰি ৰখা সকলোবোৰ কামেই তাত কৰা হৈছিল। ধুমুহা বৰষুণ আহিলে টিন উৰোৱাই ক'ৰবাত পেলাইগৈ। আমি তিতি তিতি টিউৱবেলৰ পাৰলৈ যাব লগা হয়। ফূৰ্তি এটাও হয়, আমনিও লাগে পিছে । কেতিয়াবা কেতিয়াবা টিন এচলা আতৰাই ঠাইকণ শুকাই টনটনীয়াও কৰা হৈছিল। মায়ে বৰষুণৰ দিনত পানী বাল্টিত গোটাই থয়, কাপোৰ ধুবলৈ। যিহেতু আমাৰ ঘৰকেইটা পুৰাণা আছিল, বৰষুণ দিলে ক'ৰবাত ক'ৰবাত পানীও পৰিছিল। সেই ঠাইকিটাত বাচন এটা এটা থৈ দিছিলোঁ। পানীৰে ওপছি পৰিলে পানীখিনি বাহিৰত পেলাই আকৌ বাচনটো তাতে পাতি থোৱা গৈছিল। কেতিয়াবা মজিয়াত চিটিকি পৰা পানীখিনিত পিছলি পৰীলে ওলোটাই মাৰ পৰা ম্ই হে গালি খাইছিলোঁ, পকা ঘৰত কিহৰ পিছল খাই পৰ বুলি‌। সেই ঘৰটো তেনেই অকণমানি আছিল, কিন্তু প্ৰয়োজনীয় সকলো বস্তুয়েই আছিল। সেইটো ঘৰৰ পৰা মিলননগৰৰ ঘৰটোলৈ বস্তু নিওতে মানুহে কৈ গৈছিল, এইটি ঘৰতেই ইমান বস্তু আছিলনে। সেইখিনি বস্তুৰেই মিলননগৰৰ ঘৰো ঠাহ খাই গৈছিল। এতিয়া থকা ঘৰটোতো সেই একেবোৰেই বস্তু কিন্তু এতিয়া অলপ আহলবহলকৈ থাকিব পৰা গৈছে। নতুন বস্তু লৈ সজাবলৈ মন যায়, পিছে পুৰণিবোৰ বেছিবলৈও মন নাযায়। সেই পুৰণি দাইনিংখন এতিয়াও আছে। ডিভানখনো আছে। টিভিটোও, ফ্ৰিজটোও, চিলাই মেচিনটোও আছে। পটকৈ নতুন বস্তু লোৱাৰ আগতে চিন্তা, পুৰণিটো কি কৰোঁ। বেছিবলৈও পটকৈ সুবিধা নিমিলে। এলাহো লাগে, গতিকে কেতিয়াবা কিছুমান বস্তু দুটাই হৈ যায় কিছুমান ঘৰতে। এতিয়া আমাৰ ঘৰতে দুটা টিভি। এতিয়া এই দুটাৰ সলনি বেলেগ এটাৰ কথা চিন্তা চৰ্চা হৈ আছে , দেখা যাওঁকচোন কি হয়গৈ।

হিলী
ৰজাভেটা