হিলী পুৰাণ (২১)

হিলী পুৰাণ
(২১)

ঠান্ডাৰ দিনকেইটা অহাৰ লগে লেপ, ব্লেনকেট ৰ'দত দি টিপটপ কৰি থ'লে ৰাতি শুৱেই মজা লাগে। তাতে তুলি খনো দি ল'লেতো আৰু একো নালাগে। ডিব্ৰুগড়ৰ ঠান্দাটো অলপ বেছি। উৎকট গৰমৰ দিন কেইটাটো পুৱাৰ ভাগত পাতল কাপোৰ এখন ল'ব্ই লাগে। বাহঁৰ ডাংবোৰ নিয়ৰ পৰি সেমেকি থাকে। গতিকে অলপ শুকান হোৱাৰ লগে লগে ফটা কাপোৰ এখনেৰে ডাংদাল মছি লেপ, ব্লেনকেট সৱ ৰ'দত দিয়ে মায়ে। আমিবোৰে দাঙিব পৰা হোৱা পাছত আমি দিওঁ গৈ‌। ৰ'দৰ পৰা অনা গৰম গৰম লেপৰ তলত যেতিয়া দুপৰীয়া ভাত খাই আহি যেতিয়া সোমাওঁ দেহি, এনেকুৱা মজা লাগে নহয়। দুপৰীয়া মা ,ম্ই আৰু দাদা একেলগে সোমাওঁ কাপোৰত। ইমান যে কথা ওলাই দাদা আৰু মোৰ। মায়ে ঢমক দি শুৱাই থয়। শুই উঠাটোত ম্ই একেবাৰে লাষ্ট্, ৰাতিপুৱা হ্ওঁক, গধুলি। ক্লাছ এইট্ মানৰ পৰাহে চাগৈ সোনকালে উঠিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ।

অফিছৰ পৰা আহি পাপাই মূখ-হাত ধুই চাহ টাহ খাই বিছনাত উঠে। ৰ'দত দি থোৱা লেপ এখন গায়ে মূৰে লৈ বহি থাকে। মায়ে বকে ৰাতিলৈ লেপৰ ওম ক'ত থাকিব বুলি, কিন্তু পাপা সোমালে একেবাৰে চেচাঁ লেপো গৰম হৈ গৈছিল। পাপাই যেতিয়া লেপখন লৈ বহি থাকে, ম্ই যেতিয়ালৈকে পাপাৰ কোছত বহিব পৰা হৈ আছিলোঁ, তেতিয়ালৈ বহিছিলো‌ঁ। বাদাম খাই খাই আমি যি লেক্চাৰ দিওঁ। কেতিয়াবা পাপাৰ কোছতে টোপনি যাওঁ। তেতিয়া মায়ে আঠুঁৱাৰ তলত কাপোৰ কানি দি শুৱাই দিয়ে। শুৱাৰ আগে আগে ভাত দুটিপামান মূখত ভৰাই দিয়ে। কোনোমতে চোবাই গিলিহে থ্ওঁ আৰু। পাপাৰ কোছত বহি লেপৰ উম ল'বলৈ পাইছিল টুমনেও। তেনেকৈ লেপত সোমাই থকাৰ ফটো আছে ঘৰত।

হিলী
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়