হিলী পুৰাণ (৪১)

এতিয়া লগত আৰু ওলাল এপি ডাঙৰীয়া। কামত অতিশয় চিৰিয়াছ, গল্ড মেডেলিষ্ট হাজাৰ সৈতে একেটা গৱেষণাগাৰৰে। গতিকে এপি ডাঙৰীয়াও এই পাৰ্টিত সন্নিবিষ্ট হ'ল।

লগতে ওলাল আমাৰ দলৰ মিষ্টাৰ বাহুবলী। বাহুবলীক প্ৰথম লগ পাইছিলোঁ ২০১৩ চনত ক্লাছৰুমত। একেবাৰে অচিনাকি মানুহটোক এতিয়া চিনি পাবলৈ বাকী নাই। ২০১৩ চনৰে পৰা মোৰ প্ৰায়বোৰ টুফানি কামৰ পাৰ্টনাৰ। তেতিয়াৰে পৰা আজিলৈ কিমান যে খানা খালোঁ একেলগে তাৰ হিচাপ নাই।

এই পাৰ্টিৰ যো যা কৰোঁতেই বৰা ডাঙৰীয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাইছিলোঁ। আগতে চিনি নোপোৱাৰ বাবে অলপ খোকোজা লাগিছিল মনত, কিন্তু মনৰ দোমোজাবোৰ আতঁৰ হৈছিল যেতিয়া ভালদৰে জঠৰতা আতঁৰিল। বৰা ডাঙৰীয়াৰ ৰাজনৈতিক পৰ্যবেক্ষণবোৰৰ প্ৰায়বোৰেই সছাঁলৈ পৰিণত হোৱা দেখিছোঁ।বহুবাৰ। 

আৰু এই যাত্ৰাত একমাত্ৰ ছোৱালী ম্ই, যাক হাজা আৰু চিটিডনে ছোৱালী বুলি গণ্য্ই নকৰে। ল'ৰাযেনেই লাগে হেনো‌।  মাক বহুত আগতেই ক'লে হুলস্থুল লগাব বুলি ভাৱি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আগতহে কৈছিলোঁ এই বিশেষ যাত্ৰাৰ কথা। কিন্তু লগত যোৱা প্ৰায়কেইজনকে মায়ে লগ পাইছিল বাবে বিশেষ একো হকা বাধা আৰু চিন্তাও নকৰিলে।

অৱশেষত দিনটো আহিল। আমাৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি শনিবাৰে পাছবেলা ওলাম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা। ষ্টোভ আৰু কেৰাহী লোৱা গ'ল শাহ ডাঙৰীয়া আৰু বৰা ডাঙৰীয়াৰ পাকঘৰৰ পৰা। শ্ইকীয়া দাৰ টেম্পত আৰম্ভ হ'ল আমাৰ যাত্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দাতিকাষৰীয়া বাটেৰে। ৰাস্তা প্ৰছন্দ বেয়া । ঠেকেছনি খাই খাই আমি আগবাঢ়িলোঁ লকৰা বজাৰ অভিমুখে। সেইখন বৰ ডাঙৰ বজাৰ। সকলো বস্তু তাতেই লোৱা গ'ল। লগতে পানীয় গলাধকৰণ কৰাসকলৰ প্ৰসাদভাগি লোৱা গ'ল বালিপাৰাৰ পৰা। হাজাই আকৌ তাৰেপৰা ব্ইল ডিম খাম বুলি ডিম পোন্ধৰটামানো ল'লে। বজাৰ সামৰি নামেৰী কেম্প পাওঁগৈ মানে আমাৰ প্ৰায় ছয় মানেই বাজিল।

গৈ পাওঁতেহে গম পালোঁ পৰ্যতক অহাৰ সময় নাইহোৱা বাবে সেইৰাতিৰ আলহী অকল আমিহে। গতিকে আলহী শুধিবৰ বাবে তেওঁলোক তৎপৰ হৈ উঠিল।

বাকীখিনি আগলৈ.....

হিলী