Friday, 8 February 2019

হিলী পুৰাণ (৩১)

আটাইতকৈ ভাল লগা দিন সেইকিটাই আছিল, যি কেইটা দিন মা পাপাৰ লগত বজাৰলৈ গৈছিলোঁ। বজাৰলৈ যে আমি যাওঁ, মাহতঁৰ পিছে পিছে ঘুৰি ফুৰিবলৈ নহয়, দাদা আৰু মোৰ নিছা এটা পূৰণ কৰিবলৈ। টিংকল, মৌচাক, ৰাজ কমিক্চৰ নতুন সংখ্যা বোৰ কিনা আৰু পঢ়ি শেষ কৰাৰ নিছা।  ডিব্ৰুগড় নিউ মাৰ্কেটৰ হাফ এন হাফ দোকানৰ গলিটোদি সোমাই অলপ দূৰ গৈয়েই ভাৰত জুৱেৰ্লাছ বুলি এখন গহনাৰ দোকান আছিল। তাতেই সাধাৰণতে আমাৰ পৰিয়ালৰ বহুতবোৰ বস্তু বনাবলৈ দিয়া হৈছিল। তাত এখন ক'লা দীঘল কোমল চোফা আছিল। সেইখনতে দাদা আৰু মোক দুয়োটাকে বহিবলৈ দি, হাতত টকা অলপ দি থৈ যায় মা নহ'লে পাপাই। সেই টকাৰে আমি , ভাৰত জুৱেৰ্লাছ পাৰ হৈয়ে সোঁহাতে সৰু গলি এটাৰ ভিতৰত থকা কিতাপৰ দোকানখনৰ পৰা নতুন টিংকল, কমিক্ছ কিনিছিলোঁ। সেই কোমল চোফাখনতে বহি দুয়োটাই কিতাপ পঢ়া আৰম্ভ কৰোঁ। পঢ়ি পঢ়ি সময়বোৰ কেনেকৈ পাৰ হয় গ'মেই নাপাওঁ। তাতেই বহি  অকনো আমনি নকৰাকৈ বহি থকা আমি সৱৰে বৰ মৰম পাওঁ। ভাৰত জুৱেৰ্লাছৰ সন্মুখৰ কাপোৰৰ বেপাৰীজন, বাদ্যযন্ত্ৰৰ দোকানৰ খুৰাজন, ইফালে কিতাপৰ দোকানৰ খুৰাজন সকলোৱে আমাক চিনি পাইছিল। ইফালে মা পাপাহতোঁ বজাৰ কৰি আহি পাইহি। অমৃত বেকাৰীৰ গৰম গৰম ব্ৰেড, পেটিছ, টিফিন কেক জাতীয় বস্তু বোৰ থাকেই টোপোলাত বাকী বজাৰৰ বাদেও(এতিয়াও সেইখন আছে, ব্ৰেড, বাখৰ কনী আদি এতিয়াও কিনি খাওঁ তাৰপৰা)।  তেতিয়া আজিকালিৰ নিছিনাকৈ ঘনাই টেম্প'বোৰ নচলিছিল। অকল চিটিবাছ, ৰিক্সা আৰু অটো। মাহেকীয়া বজাৰ কৰোঁতে সময় দেৰিয়েই হয়গৈ। গতিকে আংকলে আগতেই চিনাকি অটো এখন মাতি থৈ দিয়ে। কেতিয়াবা তেওঁ অটো ব্যৱস্হা কৰিব নোৱাৰিলে বেলেগ অটো বেছি ভাৰা দি আহিবলগা হৈছিল। অটোত চাৰিটাকৈ মানুহ , ড্ৰাইভাৰক ধৰি পাচঁজন, তাতে আকৌ মাহৰ বজাৰ সামগ্ৰী। কোনোমতে লেপা থেপাকৈ সকলো বহাৰ পাছত মোলৈ থিয় হোৱাৰ ঠাইকন ওলাই। বজাৰৰ পৰা ঘৰলৈকে থিয় হৈ আহোঁ, আৰু মুখেৰে অটো চলোৱাৰ শব্দ কৰি আহোঁ অনৰ্গল। অটো আহি ঘৰ পালেহিহে মুখৰ অটো চালন বন্ধ হয়।

ডাঙৰ হোৱাৰ পাছত, বজাৰলৈ ইমান বেছিকৈ ওলাই সোমাই নুফুৰা হ'লো। দাদায়ো টিউছনৰ পৰা আহোঁ তেই টিংকল, কমিছ্ক, খেলৰ মেগাজিনবোৰ অনা হ'ল। ঘৰতে বহি নিছা পুৰণ হোৱা হ'ল। অলপদিনৰ আগেয়ে ভাৰত জুৱেৰ্লাছ বন্ধ হ'ল। বহুতদিনৰ পৰাই তেওঁ লোকৰ দোকান ভালকৈ নচলা হৈছিল। গ্ৰাহক প্ৰায় নাছিলেই। যিদিনালৈ আছিল, তেতিয়ালৈ, যেতিয়াই গৈছোঁ তেওঁ লোকৰ দোকানত এবাৰ হ'লেও সোমাই মাতষাৰ দিছিলোঁ। এতিয়া সেইখনো বন্ধ হ'ল। কিন্তু মোৰ মনৰ এটুকুৰা যে বিশেষকৈ ৰাখিছোঁ কেৱল সেই দিনকেইটাৰ বাবেই।

হিলী
তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়

No comments:

Post a Comment